សង្រ្គាមនៅដើមបូព៌ា​ជា​មេរៀន​សម្រាប់​ប្រទេស​នៅឈូងសមុទ្រ​ដឹងថា គេ​មិនអាច​ពឹងផ្អែកតែលើ​មហាអំណាច​តែមួយ

រងគ្រោះ​ជិត​២ខែ ព្រោះតែ​សង្រ្គាមបាចសាច​របស់​អ៊ីរ៉ង់​ ប្រទេស​មហាសេដ្ឋីប្រេង​នៅ​ឈូង​សមុទ្រ​ពែក្ស​ហេលហាល គ្មានសំឡេង គ្មានសិទ្ធិបញ្ចេញមតិ និងព្រួយបារម្ភ​កាន់តែខ្លាំងថា សន្តិសុខ​របស់​ពួកគេ​នឹង​ត្រូវ​ផាត់ចេញ គ្មានមុខ នៅក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀង ណាមួយ​រវាង​អាមេរិក និង​អ៊ីរ៉ង់។ ទោះមិនបាន​ប្រលូកដោយផ្ទាល់ ឬប្រកាន់ជំហរឈរនៅខាងភាគីជម្លោះ​ណាមួយក្តី ប៉ុន្តែ ប្រទេស​នៅឈូងសមុទ្រពែក្ស មិនថា កូវ៉ែត អេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម អារ៉ាប៊ីសាអូឌីត អូម៉ង់ កាតា បាន​រងការខូចខាត​ធ្ងន់ធ្ងរ ព្រោះតែការវាយប្រហារ​សងសឹក​របស់អ៊ីរ៉ង់​ទៅលើ​មូលដ្ឋានទ័ព​អាមេរិក ដែលមាននៅក្នុង​ទឹកដីរបស់ពួកគេ។ បន្ថែមពីការលើការខូចខាត​ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ប្រទេស​នៅឈូងសមុទ្រ​ពែក្ស កំពុង​ប្រឈមនឹង​ការខាតបង់​សេដ្ឋកិច្ច ព្រោះថា កប៉ាល់​ដឹកប្រេង និងទំនិញជាច្រើនគ្រឿង​ត្រូវជាប់គាំង​ព្រោះតែ​អ៊ីរ៉ង់ និងអាមេរិក​បិទខ្ទប់​ច្រកសមុទ្រ​អកមូហ្ស។ ជាមហាសេដ្ឋីប្រេង ប៉ុន្តែ គ្មានអំណាច​ គ្មានកម្លាំងយោធា ​ដើម្បីការពារខ្លួន​ពីគ្រាប់មីស៊ីល និងដ្រូន​របស់​អ៊ីរ៉ង់។ រឹតតែអាក្រក់ និង​សោកសង្រេងជាងនោះទៀត គឺ​ប្រទេស​អ្នកមាន​នៅ​ឈូងសមុទ្រ​ពែក្ស ទាំងនោះ​គ្មានសិទ្ធិ គ្មាន​សំឡេង គ្មានគេ​អញ្ជើញ​ឲ្យចូលរួម​នៅក្នុង​ការចរចា​ដើម្បីបិទបញ្ចប់សង្រ្គាមនៅដើមបូព៌ា។ នោះ​បើទោះបីជា​ពួកគេ​រងគ្រោះ បាត់បង់ប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ច ខូចខាតហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ ព្រោះតែ​គ្រាប់មីស៊ីល និង​ដ្រូន នៅក្នុងការវាយប្រហារ​សងសឹក​របស់អ៊ីរ៉ង់​ទៅលើ​មូលដ្ឋានទ័ព​អាមេរិក។ គ្មានសិទ្ធិលើកដៃនិយាយ ប្រទេស​មហាសេដ្ឋីប្រេង​បារម្ភខ្លាចខ្លាំងបំផុត គឺ​រាល់​ការសម្រេចចិត្ត​នានានៅក្នុងការចរចាអ៊ីរ៉ង់ សហរដ្ឋអាមេរិកធ្វើឡើង​ដោយ​គ្មាន​សួរសុំយោបល់ ឬ​គិតគូរ​ដល់​ផលប្រយោជន៍​របស់​ប្រទេសនៅឈូង​សមុទ្រ ដែលកំពុង​ជាប់គាំងទាំងសេដ្ឋកិច្ច និង​សន្តិសុខ ព្រោះតែ​សង្រ្គាម​អាមេរិក​វាយប្រហារ​លើអ៊ីរ៉ង់។ មាន​រឿងពីរ​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ក្រុមប្រទេស​នៅឈូង​សមុទ្រ​ពែក្ស​នៅមិនស្រណុក នៅពេល​ឃើញលោកត្រាំ​ចង់​ចរចា​បិទបញ្ចប់សង្រ្គាមជាមួយអ៊ីរ៉ង់។ ទី១ គេ​បារម្ភខ្លាចថា ការចរចា​របស់​អាមេរិក​ផ្តោតច្រើនតែទៅលើ​កម្មវិធីនុយក្លេអ៊ែរ​យោធា​របស់អ៊ីរ៉ង់ ហើយ​ភ្លេចមិនដាក់សម្ពាធលើអ៊ីរ៉ង់ ក្នុង​សំណុំរឿងសព្វាវុធ​មីស៊ីល​ដ្រូន។ រអិលខ្លួន​ក្នុង​សង្រ្គាម​វាយប្រហារសងសឹករបស់អ៊ីរ៉ង់ ព្រោះតែ​បាន​ផ្តល់ទីតាំងជាមូលដ្ឋានទ័ព​របស់អាមេរិក ក្រុមប្រទេស​ឈូងសមុទ្រ​ពែក្ស​បាន​រងការវាយប្រហារ​មីស៊ីល​របស់អ៊ីរ៉ង់ នៅក្នុង​សង្រ្គាម​ជាង​៦សប្តាហ៍។ ដូច្នេះ ពួកគេចាប់អារម្មណ៍ចង់​បានជាងគេ គឺ​ការដោះស្រាយ​បញ្ហា​ក្រុមប្រដាប់អាវុធនៅក្នុងតំបន់ដែល​គាំទ្រ​អ៊ីរ៉ង់ និងបញ្ហាមីស៊ីល ដូចជា ការដាក់ទណ្ឌកម្ម ឬ​រឹតបន្តឹង​កម្មវិធី​មីស៊ីល​របស់អ៊ីរ៉ង់ជាដើម។ ទី២ គេ​ខ្លាចថា អាមេរិក​របស់​លោកដូណាល់ ត្រាំ​នឹង​ចរចា សុខចិត្ត​យល់ព្រម​ឲ្យ​អ៊ីរ៉ង់​មានសិទ្ធិ​ចូល​ទៅ​គ្រប់គ្រង​ច្រកសមុទ្រ​អកមូហ្ស ដើម្បីបញ្ចប់​សង្រ្គាម និងឈានទៅស្តារ​ឡើងវិញ ស្ថិរភាព​សេដ្ឋកិច្ច​សកល។ នៅត្រង់ចំណុចនេះ ប្រទេស​មហាសេដ្ឋីប្រេង ដូចជា​អារ៉ាប៊ី សាអូឌីត កាតា អេមីរ៉ាតអារ៉ាប់រួម បារ៉ែន អូម៉ង់​បារម្ភខ្លាច​ថា បើសិន​អ៊ីរ៉ង់បានសិទ្ធិគ្រប់គ្រង​ច្រកសមុទ្រ​អកមូហ្ស​ផ្តាច់មុខ នោះអ៊ីរ៉ង់​នឹង​រឹតតែបានដៃ ធ្វើផ្គរធ្វើភ្លៀង ដើម្បី​កម្រិត​បរិមាណ​ផលិតប្រេង​របស់​ប្រទេសដទៃ​ដែល​ជាគូប្រជែងរបស់អ៊ីរ៉ង់។ ប្រទេស​នៅក្នុង​ឈូងសមុទ្រ​ពែក្ស​រឹតតែ​បារម្ភខ្លាំងទៅទៀត នៅពេល​លឺលោកត្រាំ ពន្លយថា អាមេរិកនិងអ៊ីរ៉ង់​អាច​ចាប់ដៃ​សហការគ្នា​គ្រប់គ្រងច្រកសមុទ្រអកមូហ្ស ដើម្បី​ត្រួតពិនិត្យ​ ទារថ្លៃពីកប៉ាល់​ដែលចេញចូល​ទៅក្នុង​ឈូងសមុទ្រពែក្ស។ បើសិន​សំដី​របស់​លោកត្រាំ​ក្លាយជារឿងពិត នោះ​វាមានន័យទៅ​ច្របាច់ក ដាក់សម្ពាធ​មួយជាន់ទៀតលើ​ក្រុមប្រទេស​មហាសេដ្ឋីប្រេង ដែល​ខាតបង់ ខូចខាត​ក្រាសក្រែលរួចទៅហើយ ព្រោះតែ​សង្រ្គាមអ៊ីរ៉ង់​រាលដាល​ឆាបឆេះទៅជា​សង្រ្គាមនៅដើមបូព៌ា។ សង្រ្គាមអ៊ីរ៉ង់​បញ្ឆេះ​ដោយអាមេរិក និងអ៊ីស្រាអែល​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ក្រុមប្រទេស​អារ៉ាប់​នៅឈូងសមុទ្រ​ពែក្ស​ភ្លឺភ្នែក ស្គាល់ច្បាស់​អាមេរិក និងអ៊ីរ៉ង់។ ទី១ គេមិនអាច​មើលស្រាលអ៊ីរ៉ង់។ ទី២ អាមេរិក​ដែលជាសម្ព័ន្ធមិត្ត ធ្លាប់ចុះ​កិច្ចព្រមព្រៀងយោធា និងសន្យា​ការធានា​ការពារ​សន្តិសុខ​ឲ្យ​សម្ព័ន្ធមិត្ត​អារ៉ាប់ បែរជាសម្រេចចិត្ត​ធ្វើសង្រ្គាមច្បាំងនឹងអ៊ីរ៉ង់ ដោយ​គ្មាន​សាកសួរយោបល់ ឬ​បញ្ចូលសម្ព័ន្ធមិត្ត​ក្នុងតំបន់ ទៅក្នុង​ផែនការយុទ្ធសាស្រ្ត​របស់ខ្លួន។ លោក​Mohammed Baharron អគ្គនាយក​មជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវ​នយោបាយសាធារណៈ​នៅទីក្រុង​ឌូបៃ និយាយថា សង្រ្គាម​អ៊ីរ៉ង់​ជាមេរៀនសំខាន់​មួយដែលធ្វើឲ្យ​​ក្រុមប្រទេស​អារ៉ាប់​នៅឈូងសមុទ្រ​ពែក្សដឹងថា ជាការពិត អាមេរិក​មាន​សមត្ថភាពយោធាខ្លាំងជាងគេឯង ដោយ​អាច​ជួយការពារ​ផ្ទៃមេឃ​របស់ប្រទេស​នៅក្នុងតំបន់​ពីការគ្រាប់មីស៊ីល និងដ្រូន​របស់អ៊ីរ៉ង់។ ប៉ុន្តែ ភាពទ័លច្រក​របស់​អាមេរិក ដោយ​មិនអាច​វាយបំបែក​ឆ្មាំបដិវត្តន៍អ៊ីរ៉ង់​នៅ​ច្រកសមុទ្រ ក៏ឆ្លុះបញ្ចាំង​ឲ្យឃើញដែរថា យោធា​អាមេរិក​នៅមានចំណុច​ខ្សោយ​ខ្លះដែរ។ ដូច្នេះ ចង់ ឬមិនចង់ មេរៀន​ដែលគេ​ត្រូវចងចាំ​ពីសង្រ្គាម​នៅអ៊ីរ៉ង់លើកនេះ គឺ គេ​ត្រូវ​កាត់បន្ថយ​ការពឹងផ្អែក​ទៅលើ​មហាអំណាចតែមួយ។ អំណើះតទៅ ត្រូវ​មាន​ប្រទេស​មហាអំណាច​ច្រើន ជាខ្នងបង្អែក ទើបធានាថា សន្តិសុខ ផលប្រយោជន៍​របស់​ក្រុមប្រទេស នៅ​ឈូង​សមុទ្រ​ពែក្ស ត្រូវ​គេគិតគូរ យកចិត្តទុកដាក់និងឲ្យតម្លៃ។ ចំណុចនេះ សំខាន់ណាស់ ព្រោះថា សន្តិសុខ និង​ស្ថិរភាព​ក្នុងតំបន់ ជាអ្វីដែល​ប្រទេស​មហាសេដ្ឋីប្រេង ត្រូវការចាំបាច់បំផុត​ដើម្បីជំរុញសេដ្ឋកិច្ច វឌ្ឍនភាពជាតិ៕