Plaatpraat(4): Mahoniebruine ogen

In de zevendelige podcast 'Plaatpraat' vertel ik, Marcel Verreck (tekst en muziek, rechts op de foto), met Boele Weemhoff (opname, arrangementen, productie, links op de foto) over mijn album 'De Liefde nog veel meer'. Het album is te beluisteren op o.a. Spotify en YouTube en bevat zeven liedjes over zeven bronnen van liefde.Deel 4: 'Mahoniebruine ogen'. Over de verre liefde, hier gesitueerd ergens in Portugal. Een filmisch lied, met een meezingrefrein. Maar ook over de liefde voor het onverwachte, de dingen lopen vaak heel anders dan je vooraf had bedacht.De tekst:Mahoniebruine ogen  De trein naar Lissabon was boordevol en bloedheetO, ik verlangde naar de zeeIk zag hem liggen en ik deed mijn rugzak om enDaar stond ik op een klein stationHet was nog lang niet LissabonMaar er was zon en zee Ik vond een kamer, viel in slaap, want ik was doodmoeToen ik ontwaakte was het nachtIk ging naar buiten en liep naar de boulevard toeDaar zag ik vlammen op het strandEen kampvuur bij de waterkantEn mensen er omheen Vriend, kom bij het vuurDe wijn is niet duurDe vis hangt al te drogenZwoel is de nachtHet leven een lachEn twee mahoniebruine ogenMahoniebruine ogen Natuurlijk ben ik nooit in Lissabon gekomenWant ik dronk elke avond niet zo dure wijnLag overdag in het zachte zand te dromenWant ’s avonds zou ze er weer zijnDan zat ze naast me, lief en kleinMaar ik kreeg nooit een zoen Het leek te mooi om meer te worden dan verlangenMaar op een avond ging ze meeEn bij het afscheid had ze tranen op haar wangenZe schreef me later nog een briefIk woonde te ver, maar was wel liefIk dacht nog vaak aan toen Vriend, kom bij het vuurDe wijn is niet duurDe vis hangt al te drogenZwoel is de nachtHet leven een lachEn twee mahoniebruine ogenMahoniebruine ogen ’t Was opeens dertig jaar laterEn ik moest naar LissabonIn de trein zag ik het waterIk stapte weer uit op dat stationEen jonge vrouw gaf mij de sleutelVan mijn oude kamer van fortuinToen ze lachte, zag ik haar ogenZe waren mahoniebruin Ik zei: ik was hier ooit, ik kom uit lage landenZijn er nog vuren op het strand?Ze lachteZe zei ik denk dat er vanavond één zal branden‘k Zag toen ik aankwam op het strandEen dame bij de waterkantIk kreeg meteen een zoen Ze zei: ik wist wel dat je ooit een keer zou komenMijn lieve dochter had gelijkZij loopt al jaren van jouw komst te dromenIk denk wel dat je het al zagZe heeft precies dezelfde lachAls die jij had toen hier Vriend, kom bij het vuurDe wijn is niet duurDe vis hangt al te drogenZwoel is de nachtHet leven een lachEn twee mahoniebruine ogenVier mahoniebruine ogen Bezetting:Marcel Verreck: ZangBoele Weemhoff: Accordeon, Basgitaar, Electrische gitaar, High string gitaar, Percussie, Piano, Spaanse gitaar, Western gitaar, Wurlitzer Liedjes opgenomen in 2025 in Studio BoeleLiedjes gemasterd in 2025 in Blaisdell StudioPodcast opgenomen in december 2025.