วจีกรรมทำให้ปากเบี้ยว หมิ่นการทำทานให้ยากจน | Case Study ปี 45 | EP.121

ผู้ส่งเคสเป็นผู้มีศรัทธาในเรื่องกฎแห่งกรรมมาตั้งแต่เด็ก เพราะคุณแม่ได้ปลูกฝังไว้ ได้มีโอกาสปฏิบัติธรรมครั้งแรกที่วัดพุทธเมวูด และมีผลการปฏิบัติธรรมที่ดีถึงขั้นได้เห็นองค์พระในดวงแก้ว ซึ่งยิ่งทำให้เชื่อมั่นในบุญอย่างมาก ได้มีส่วนสำคัญในการชักชวนคนมาสร้างบุญและร่วมรับฟังการถ่ายทอดเสียงจากเมืองไทย ทำหน้าที่ต้อนรับ จัดเตรียมอาหารเพื่อบูชาข้าวพระและเลี้ยงผู้มาทำบุญ ได้ร่วมกับหมู่คณะเปิดศูนย์ปฏิบัติธรรมที่ซีแอเทิลในปี พ.ศ. 2539 และออกทำหน้าที่บอกบุญสร้างองค์พระ ลานธรรม กฐิน และทุกบุญอย่างต่อเนื่อง ทำงานเป็นกุ๊กในร้านอาหาร ต้องยืนและอยู่หน้าเตาทั้งวัน จนร่างกายทรุดโทรม มีอาการปวดที่มือ ขา และไหล่ ในช่วงนั้นตรงกับช่วงที่กฐินคุณยายสร้างมหาวิหารหลวงพ่อวัดปากน้ำ เกิดความคิดอยากทำบุญใหญ่ แม้เป็นเงินที่เก็บไว้ใช้ตอนแก่เฒ่า ก็ตัดสินใจใช้เวลาถึง 5 วันในการตัดสินใจทำบุญ 1 ล้านบาท โดยคิดว่าหากตายไปเงินนั้นก็ไม่ได้ใช้ และรู้สึกว่าต้องทำบุญกับหลวงพ่อวัดปากน้ำ ซึ่งเปรียบเสมือนโรงงานผลิตกระแสไฟฟ้า เมื่อทำบุญแล้วก็มีความสุขปีติใจตลอดเวลา หลังจากไปร่วมงานสลายร่างคุณยาย ก็ตกงาน แต่ก็ได้งานใหม่ที่ดีกว่าเดิมในเวลาประมาณ 1 เดือน ในช่วงที่ตกงานได้นั่งสมาธิน้อยลง ผลการปฏิบัติธรรมที่เคยเห็นก็เรือนหายไป สามีมักจะหาเรื่องและมีปากเสียงด้วยเสมอเนื้อเรื่อง ในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2545 ผู้ส่งเคสมีอาการปวดหัว นั่งสมาธิไม่ได้ ตัวร้อนวูบวาบ และที่น่าสนใจคือ กลางเดือนธันวาคมปีเดียวกัน แก้มข้างซ้ายไม่มีความรู้สึก ปากเบี้ยวไปทางด้านขวา เฉพาะบริเวณใบหน้า ได้พยายามอธิษฐานจิตให้หาย พร้อมกับการรักษาแผนปัจจุบัน และอธิษฐานว่าหากหายจะไปบอกบุญอีก ภายใน 1 เดือน อาการต่างๆ ก็หายไป ปากหายเบี้ยว หน้าดีขึ้นเป็นปกติ ตั้งใจจะนัดแนะกับเพื่อนกัลยาณมิตรไปบอกบุญ ครั้งแรกที่ไปทำงาน เพื่อนที่ร้านอาหารวิพากษ์วิจารณ์ว่า บอกบุญมากไป ทำบุญมากไป เลยรับไม่ไหว แต่ผู้ส่งเคสก็ไม่โกรธ กลับยกตัวเองเป็นเคสว่า ถ้าไม่มีบุญอาจจะตายไปแล้วก็ได้ ผู้ส่งเคสเข้าใจว่านี่เป็นวิบากกรรมที่ทำมาตามมาทัน แต่ก็ยังไม่รู้ว่าเพราะอะไร ยังคงบอกบุญต่อไปไม่หมดกำลังใจ แต่ก็ยอมรับว่ามีช่วงหลังขาดบูชาข้าวพระไปบ้าง อยากมาร่วมงานบุญแต่กระดากใจ เพราะร้านขายดีช่วงเสาร์อาทิตย์ อย่างไรก็ตาม หลังหายจากอาการปากเบี้ยว ก็ไม่สนใจเรื่องลาได้ไม่ได้ หยุดไปเลย โทรบอกเพื่อนร่วมงานว่าหยุด 1 วัน เพราะรู้สึกว่าต้องเอาบุญก่อน เห็นไหมว่าผู้ส่งเคสให้ความสำคัญกับบุญอย่างยิ่งยวดต่อมา เมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2546 อาการปากเบี้ยวดังกล่าวกลับมาอีกครั้ง แต่คราวนี้สลับข้าง จากแก้มซ้ายเป็นแก้มขวา จากปากเบี้ยวขวาเป็นข้างซ้าย สลับกัน เพื่อนก็ยังบอกว่าสงสัยบอกบุญมากไป ปากเลยเบี้ยว คุณครูไม่ใหญ่ บอกว่า "เดี๋ยวเหอะเพื่อนคนนั้นเตรียมตัวให้ดี" แต่ผู้ส่งเคสก็ไม่หมดกำลังใจ นึกถึงบุญสร้างองค์พระธรรมกายประจำตัวพระสังฆาธิกา และทำบุญมหาสังฆทาน 3,000 วัด ที่ทำเนื่องในวันเกิดหลวงพ่อ ปัจจุบันผู้ส่งเคสไม่ได้ทำงานแล้ว และใช้เวลานี้ปฏิบัติธรรม ฟังเสียงหลวงพ่อ นึกถึงคุณยาย อยู่ในอเมริกา ไม่มีญาติพี่น้องที่นั่น กำลังใจตอนนี้คงมีแต่หลวงพ่อเป็นที่พึ่งสรุป คำถาม1. ทำไมผู้ส่งเคสถึงเป็นเช่นนี้ ทำผิดพลาดหรือทำวิบากกรรมอะไรมา2. จะมีวิธีแก้ไขอย่างไร จึงจะดี3. ขอความเมตตาคุณครูไม่ใหญ่ช่วยแนะนำ